K
Nazan Sondaç

Nazan Sondaç

nazansondac@kayserihaber38.com

Yalnız kalmamak için...

Merhaba psikoloji severler;
Bildiğiniz üzere okullar kapandı, uzun bir tatil başladı. Bir önceki yazımda tatilde neler yapılması gerektiğinden bahsetmiştim. Merak edenleriniz olursa web sitemiz üzerinden ulaşıp, o yazımı da okuyabilir.

Evet, tatilde neler yapılmalı güzel bir başlıktı ve onu konuştuk. Şimdilerde ise gözlemlerinden yola çıkarak dikkat edilmesi gerektiğini düşündüğüm bir konudan bahsetmek istiyorum. Çocuklarımız için tatili aktif ve etkili kılmazsak, “ekran” dediğimiz tablet,telefon,televizyon,bilgisayar gibi; adına “iletişim aracı” denilen ama ikili bir iletişim ve etkileşimi bize sunmayan teknolojik aletler karşımıza çıkıyor. Spora,sanata yönlendirilmeyen çocuklarımız için günü kurtaran “etkinlikler” bu ekranlar olmaya başlıyor. Kısa bir süre sonra da saatlerce ekran başından kalkmayan çocuklar ve bu durumdan rahatsız olan ebevenler arası çatışmalar söz konusu oluyor.

Bağımlılık başlığı sadece alkol, madde ya da sigarayı kapsamıyor. Son yıllarda teknolojinin yaygınlaşmasıyla birlikte bilgisayar oyunları, televizyon, cep telefonu ve internet bağımlılığı gibi yeni davranışsal bağımlılıklar ortaya çıkmıştır.

Bağımlılık dediğimiz durum ise kısaca kişinin zarar verici sonuçları olmasına rağmen bir maddeyi kullanması ya da bir davranışı devam ettirmesi, bunları kontrol edememesi olarak tanımlanabilir. Dijital teknoloji kullanım alanlarının çoğalmasının ve özellikle de çocukların günlük yaşamlarının vazgeçilmez bir parçası haline gelmesinin, dış mekân oyun alanlarının giderek azalmasının çocuklar da ekran bağımlılığına neden olduğu düşünülmektedir. Bağımlılığın şekli ne olursa olsun biliyorsunuz ki zararlarını saymakla bitiremeyiz. Altını çizmek istediğim zararlarından ise elbette bahsedeceğim.

Öncelikle, teknolojik cihazlarda oyuna ayrılan sürenin uzamasının çocukların akranları ile yüz yüze iletişiminin ve grup oyunlarının azalmasına yol açtığı, tek başına oynanan oyunların ise artmasına neden olduğu görülmektedir. Bununla birlikte dijital teknoloji kullanımı çocukların fazla enerji gerektirmeden bireysel zaman geçirmelerine neden olmakta, çocukların pasif alıcılar olmalarına ve çocuğun çevresi ile “temassızlığına” yol açmaktadır.

Yani en büyük zararı; Yalnızlık ! Konuşmaya, dinlenmeye, anlaşılmaya en çok da ihtiyacımız olan zamanda ellerimizle çocuklarımızı yalnızlığa bırakıyoruz. İnsanları tanıyamıyoruz diye sızlanıp kendi çocuklarımızı empati yoksunu, duygu yoksunu bireyler haline getiriyoruz.
Ne yapmanız gerektiğini sanırım söylememe gerek yok.

Kısaca; Ekranı Bırak, Doğaya Bak !

PAYLAŞ

DİĞER YAZILARI

×
bu kısma açılan video gelece
×
K