HASBİHÂLİMDİR DOSTLARIMLA...

HASBİHÂLİMDİR DOSTLARIMLA...
Sancı sarmış ki, her yanımızı Hasbihâlimdir dostlarım sizlerle... Bak bunca insan, sokaklarda gezmekte... Kimi işsiz, kimi avare, kimi bilmem ne Hepsinin de, tek derdi, Evine, ekmek götürme meselesi...  Vurgun yemiş, sanki denizci gibiyim Ağrıyor sol böğrüm, sancıyor içim Dosttan mı, düşmandan mı Sanki, yumruk yemişim Uyanın, açın gözünüzü Bak, zor geçiyor günler Sanki acılar, bir araya toplanmış Açlık mı var Acılık mı var içerimde Neye açlık, neye acılık bilmiyorum Açlık midede ise, doyar bir kuru ekmekle Acılık, bedendense Geçer, sabah akşam birer ölçek ilaçla Beyinler aç efendiler, beyinler Doyurulamıyor beyinler Fikirler acıyor Tedavi edilemiyor gönüller Her konuda, konuşma hastalığı var sanki Bilen de konuşuyor, bilmeyen de Söylediği söz, inan beyinciği kadar Bunca konuşanlara Söyleyecek sözümüz çok Lâkin! Bir söze bakıyorum, bir de söyleyene Kimine konuşarak Kimine de, susaraktır cevabım Kurtaracağız, az kaldı Hem dinimizi, hem de milliyetçiliğimizi Sabah akşam, mübârek günlerde Yazıyoruz ya, dîni mesajlarımızı Her şehit cenazesinde Paylaşıyoruz bayrağımızı Alıştırıldık, ne de olsa Hem mesajlara, hem de paylaşımlara Kemiyet mi önemli, keyfiyet mi... Eskiden, keyfiyet aranırdı her işte Bakın etrafınıza, sanki bitti keyfiyet Herkes istiyor, yaşasın diyor kemiyet Her işten, şimdi herkes anlıyor Kimse de, sanki öleceğine inanmıyor İnansaydı ölüme Kimse sürmezdi elini Ne harama, ne de zulme Telaşa gerek yok, her nefis sırasını beklemekte... Sevgi saygı ve dostça kalınız...
GÖNDER
×
Birden çok mail adresi varsa mail adreslerini virgül ile ayırınız
Max 200 karakter
Gönder
×
bu kısma açılan video gelece
×